روایت شیوهای برای فهم امور از جمله خود انسان است. تجارب برای اینکه به فهم درآیند نیازمند میانجیای به نام روایت هستند. روایت امکانی را برای تقریر خود فراهم میآورد که خود متصل نام دارد. خود متصل در جهان زیسته دینی متاثر از روایتهای است که تجارب را شکل میدهند. جنبشی در مسیحیت به نام الهیات روایی شکل گرفت که نشان داد فهم انسان دیندار در جهان مدرن از خودش از طریق داستانهای کتاب مقدس شکل میگیرد. الهیات روایی در پاسخ به مساله انسانبودن در جهان مدرن مستلزم چه شرایطی است، منظومه فکریی را طراحی کرد که مبتنی بر روایت بود .در این مقاله نشان خواهم داد که خود متصل بر پایه روایت به چه معناست و با تقریری مختصر از مکتب ییل، جانمایه مبنای روایت را تشریح خواهم کرد. در انتها با ارزیابی الهیات مذکور نقدهایی را مبتنی بر مفهوم روایت ارایه خواهم کرد.
Abbott,H.Portter (2008),The Combridge Introduction to Narrative.trans Roya Poorazar and Nima M.Asharfi.Tehran:Nasher Atraf. [persian]
Barthes. R, Duisit.L.(1975). Introduction to the Structural Analysis of Narratives. New Literary History, 6) 2(, On Narrative and Narratives :237-272.The Johns Hopkins University Press.
Bruner.J(2002). Making Stories: Law, Literature, Life. Cambridge, MA: Harvard University Press.
Crites, S.( 1971)The narrative quality of experience. Journal of the American academy of religion, 39(3), 291-311.
Heyer, K. (2004). How does theology go public? Rethinking the debate between David Tracy and George Lindbeck. Political Theology, 5(3), 307-327.
Lindbeck, G. A. (1984). The nature of doctrine: Religion and theology in a postliberal age. Westminster John Knox Press.
Lints, R. (1993). The Postpositivist Choice: Tracy or Lindbeck? Journal of the American Academy of Religion, 61(4), 655-677.
Loughlin, G. (1996). Telling God's story: Bible, Church and narrative theology. Cambridge University Press.
Pazouki,Sh.(2016).Christian Wisdom:A Comparative Study with Islamic Wisdom.Iranian Institute of Philosophy.Tehran. [persian]
Placher, W. C. (1987). Paul Ricoeur and Postliberal Theology: A Conflict of Interpretations? Modern Theology, 4(1), 35-52.
Stroup III, G. W. (1975). A bibliographical critique. Theology today, 32(2), 133-143
Abbott HP (2008). The combridge introduction to narrative. Poorazar R, Asharfi N translator. Tehran: Atraf Pub. [Persian] [Link] [DOI:10.1017/CBO9780511816932]
Barthes R, Duisit L (1975). Introduction to the structural analysis of narratives. Narrative and Narratives. 6(2):237-272. [Link] [DOI:10.2307/468419]
Bruner J (2002). Making stories: Law, literature, life. Cambridge: Harvard University Press. [Link]
Crites S (1971). The narrative quality of experience. Journal of the American academy of religion0 39(3):291-311. [Link] [DOI:10.1093/jaarel/XXXIX.3.291]
Heyer K (2004). How does theology go public? Rethinking the debate between David Tracy and George Lindbeck. Political Theology. 5(3):307-327. [Link] [DOI:10.1558/poth.5.3.307.36721]
Lindbeck GA (1984). The nature of doctrine: Religion and theology in a postliberal age. Kentucky: Westminster John Knox Press. [Link]
Lints R (1993). The postpositivist choice: Tracy or Lindbeck?. Journal of the American Academy of Religion. 61(4):655-677. [Link] [DOI:10.1093/jaarel/LXI.4.655]
Loughlin G (1996). Telling God's story: Bible, church and narrative theology. Cambridge: Cambridge University Press. [Link] [DOI:10.1017/CBO9780511520143]
Pazouki Sh (2016). Christian Wisdom: A Comparative study with Islamic Wisdom. Tehran: Iranian Research Institute of Philosophy. [Persian] [Link]
اندیشه فلسفی