بازسازی منطق و متافیزیک هگل در منطق جدید: دیدگاه گراهام پریست

نوع مقاله : پژوهشی اصیل

نویسندگان
سیدمحمدعلی حجتی
کسری فارسیان
گروه فلسفه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
10.58209/jpt.1.1.61
چکیده
در این مقاله سعی می‌کنیم که منطق و متافیزیک هگل را در قلمروی منطق جدید بازسازی کنیم. گراهام پریست مدعی است که می‌توان منطق هگل را با خوانشی فراسازگار از منطق جدید که به دوحقیقت‌باوری موسوم است، تطبیق کرد و او حکم به دوحقیقت‌باوربودن (Dialetheist) هگل می‌دهد. در این مقاله، ابتدا گزارش پریست را از دیالکتیک و تناقض دیالکتیکی هگل توضیح می‌دهیم و سپس دلایل او را له مدعای بالا بررسی می‌کنیم. برای اینکه بتوانیم مقایسه‌ای میان دوحقیقت‌باوری و منطق هگل داشته باشیم، به‌اختصار و به‌صورت غیرفنی معناشناسی (Semantics) یک منطق دایالتیک (Dialetheic) را توضیح می‌دهیم. در انتها با ایجاد یک پرسش و نقد، سعی می‌کنیم ادعای پریست را به چالش بکشیم یا دست کم راه را برای بازگشایی مجدد مسئله باز کنیم و به این نتیجه برسیم که منطق و متافیزیک هگل را نمی‌توان با منطق فراسازگارِ دوحقیقت‌باورانه مدل کرد.

کلیدواژه‌ها

  1. 1. Bordignon, M (2019). 'Hegel: A Dialetheist? Truth and Contradiction in Hegel's Logic.' Hegel Bulletin 40 (2). Cambridge University Press: 198-214.
    2. Hegel, G. W. F. 1895 (1840). Lectures on the History of Philosophy. Vol. III. London: Kegan Paul, Trench and Trübner.
    3. Hegel, G. W. F. (1991). The Encyclopedia Logic [EL]. (Translated by) T. F. Geraets, W. A. Suchting, H. S. Harris. Hackett publishing company. US: Indianapolis.
    4. Houlgate, S (2016). Hegel, Kant and the Antinomies of Pure Reason. Kant Yearbook. 8(1): 39-62. Retrieved 8 Sep. 2019, from doi:10.1515/kantyb-2016-0003.
    5. Popper, K (1940). ‘What is Dialectic?’ Mind 49, 403-26.
    6. Priest, G. (1979). ‘The logic of Paradoxes’, Journal of Philosophical Logic, 8, 219-241.
    7. Priest, G. (1989). ‘Dialectic and dialetheic’, Science and Society, 53, 388–415.
    8. Priest, G & Routley, R. (1984). “Paraconsistent Logics”, Studia Logica, 43, 3-16.
    9. Priest, G (2006). In Contradiction. (Second Edition). New York: Oxford University Press.
    10. Smart, N. (1967). Eckhart, Meister. In Edwards, 1967, Vol. II, 449-451.
    11. Taylor, C (1975). Hegel. London: Cambridge University Press.
  2. Bordignon M (2019). Hegel: A Dialetheist? Truth and contradiction in Hegel's logic. Hegel Bulletin. 40(2);198-214. [Link] [DOI:10.1017/hgl.2017.15]
  3. Edwards P (1967). The encyclopedia of philosophy. 34th Volume. Unknown city: Macmillan. pp. 449-451. [Link]
  4. Hegel GWF (1896). Lectures on the history of philosophy. Volume III. Sanderson Haldane E, Simson FH, translators. London: K. Paul, Trench, Trübner, & Company, Limited. [Link]
  5. Hegel GWF (1991). The encyclopedia logic [EL]. Geraets TF, Suchting WA, Harris HS, translators. Indianapolis: Hackett publishing company. [Link]
  6. Houlgate S (2016). Hegel, Kant and the antinomies of pure reason. Kant Yearbook. 8(1):39-62. [Link]
  7. Popper K (1940). What is Dialectic? Mind. 49:403-426. [Link]
  8. Priest G (1979). The logic of Paradoxes. Journal of Philosophical Logic. 8:219-241. [Link]
  9. Priest G (1989). Dialectic and dialetheic. Science & Society. 53:388-415. [Link]
  10. Priest G, Routley R (1984). Introduction: Paraconsistent logics. Studia Logica. 43:3-16. [Link]
  11. Priest G (2006). In contradiction. 2nd Edition. Oxford: Clarendon Press. [Link] [DOI:10.1093/acprof:oso/9780199263301.001.0001]
  12. Taylor C (1975). Hegel. London: Cambridge University Press. [Link] [DOI:10.1017/CBO9781139171465]